Noa Rousseau – 358

Soms zit ik op de bus en dan denk ik na.

Dan denk ik na over de regen en de verhalen

Van de mensen die naast me zitten

Of de wijn van de dag voordien

En soms over hoe ik op die knop ga drukken

Of dat boek dat ik aan het lezen ben

En hoe de veters van mijn schoen

Weer te strak gestrikt zijn

Ooit eens over een de vrouw die net opstapte,

Hoe zij haar man net had verlaten en hij

Niet wist dat ik misschien zou weten wat zij wou

En dat die vrouw het dan af-trapte en op-stapte

Hoe ik haar een dubbele lach zou geven

Maar dan denk ik ook over de bomen die voorbijvliegen

En hoe ik tóch elke avond donkerblauw

Uit mijn raam sta te kijken

Met de dansende kraaien boven mijn hoofd

En het licht dat voor mijn ogen zwemt

En mijn bestemming komt elke seconde dichterbij

Maar toch blijf ik nadenken

Over de spelling van kasjmier

(In verschillende talen)

Misschien over mijn ontbijt en die ene jongen

Die gisteren naar me lachte als de maan

En de muziek galmt in mijn oren en het denken

Versnelt bij elke noot van wederom een

Liefdeslied waarmee ik mij niet kan identificeren

Lief, lief, lief is wat het meisje naast me zei

Dan maar denken over overdenken en

Of dat overdenken het denken niet beknot

En binnen en buiten worden één

Dus het drukken op de knop is eigenlijk een stop

En helemaal leeggelopen stap ik af

Comments

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s