Manon Struys – Een plaats om te blijven

Vast

zeg dat ge van mij houdt
dat ge mij redt nee ik bedoel
het redt zonder mij
onder mij
niks meer

zeg dat ge mij wilt zeg dat ge zonder mij

ZEG HET

ik voel alleen wat gij hebt achtergelaten de plaats waar
gij hebt gebeten meer dan mijn hele lichaam
vergeten ik vraag me af
hoe het voelt dat van u
of alleen in mij totdat ik niks meer zeg
grondlegger van

JUIST NIKS

alleen de grond onder mijn voeten weg

veel verloren meer gekregen
niet het verschil
maar uw hoofd in mijn
handen wegen

zwijgen betekent helemaal niks meer
in stilte terugkeren
is dat een ja zegt ge lachend
en er zijn er die nooit leren


Laat me los

er is weinig dat ik maar één keer moest zeggen
oké zei ge
oké tis goed ik ga

mijn oma zei altijd dat ge pas echt een band kunt opbouwen
als ge elkaar nodig hebt
uw hart in elkaars handen kunt leggen
er is weinig dat ik zo vaak moest zeggen
als sorry

sorry, bijvoorbeeld, dat uw handen nog steeds als de zijne
sorry dat ik me al maanden niet hetzelfde heb gevoeld
dat de mijne de weg naar u niet meer vinden toen hij
in de rechtszaal zei dat hij het niet zo
had bedoeld stelde ik me voor
hoe zijn vingers klem zaten
ik los kon laten
niet u maar dat
niet gij mij maar ik dat

NIET IK U MAAR IK DAT LAAT MIJ LOS
sorry

soms wil ik me net als in Goethe door mijn hoofd schieten aan uw keukentafel
als ge zegt hoe ge weet ‘dat dat voor mij niet evident is’

GIJ WEET JUIST NIKS
sorry

ik ga weg zei ik als ge nog een keer zegt dat ik niet moet
huilen maar gij ging eerst en

er is nog zo veel dat ik wil zeggen
nog zo veel waar ik mijn hart in wil leggen
uw handen bijvoorbeeld
maar gij zei sorry en liet los


Proberen we nog eens

proberen we nog eens?
ziet gij mij ook nog graag?

ik vraag me steeds vaker
af of het tegenovergestelde
van liefhebben alleen voor mij
niet haten maar vergeten is

ik haat al lang niet meer maar
hoe ik kan vergeten wie ik ben
mezelf niet meer herken
of jou
wanneer je alleen maar wou begrijpen
niks durfde vragen

als ik woede ben krijg ik alles kapot, ook
‘ik hou ook van je op je slechte dagen’
uw hele hart dat ooit van mij

ooit is het tegelijk het kortste en langste moment in de tijd
ooit is vroeger, en dan, jaren geleden of daarstraks, straks of nog heel erg lang

soms denk ik dat wij twee de enigen zijn die weten
dat echt begrijpen niet bestaat en
het daarom altijd zo stil is in de auto we daarom
altijd terugkeren
naar het spijt me
ge zit nog altijd in mijn hart
proberen we nog eens
ik denk niet dat we het juist doen,
die gedeelde smart

de eenzaamheid is erger met z’n twee

Comments

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s