Benjamin De Roover – Zomer

Zomer. In mijn kleine kamer. Zomer — in ons witte bed. Ik ben dronken en je wankelt door mijn armen. We gooien het dakraam open. Het lawaai van een straat die onklaar is, waait de kamer binnen. Je kijkt de hemel in. Je telt de chemtrails. Een hemel komt de kamer vullen. Het is onwerkelijk warm. Hoe interpreteer je een streling die doet vloeien? Je huid, zacht alsof hij opgezet is. Mijn verlangen: te gekend, te vaak vertaald om niet vergiftigd te klinken. Toch de kamer helemaal met jou willen vullen, gulzig, ongenadig als een maan. De hemel is voelbaar. Het is onwerkelijk warm. Je vergrijpt je aan mij. We hijgen op het bed. Motieven en madeira in menselijke buiken. De hemel is vloeibaar. Het is onwerkelijk warm.  Ik hou van je. Je zegt dat ik dit zeg alsof het slecht theater is. Verbeeld me volle zalen die ons gadeslaan. Kamers met mensen, jong als ons, rood als ons,  mooi als ons. Jonge mensen zonder hoop en toch handelend. Jonge mensen zonder hart en toch toegevelijk aan dit westerse cultuurgegeven. Intertekst is niet sexy zeg je. Je zegt het alsof… Hoe verbeeld je een grip die te gretig is? Je stamelt mijn naam: een gebed om genade. Ik stamel je naam: een gebed om geweld. Dat ik je vul. Dat je me voelt. Het is een kwestie van ritme, tractie, beweging. Nee, het is een kwestie van tanden, handen, gelach. De uitgestrekte: jij ik. De geur: jij ik. Wat de kamer vult, hitte verdringt: jij ik. We hijgen op het bed: ik denk dat ik daar ben, overgeleverd, daar, teder, daar, onwetend, daar, begrepen,daar, zwijgzaam daar, zomaar, daar, waar, werkelijk. En met de ernst van alle dieren, dood en levend, laat ik je weten dat mijn kunst mijn kunst niet is, dat deze tekst mijn tekst niet is maar een bewerking. Van tekst? Van tijd? Je bent woedend en ik wankel. Hoe interpreteer ik een streling die bloed vergiet? Ik raak je aan als een abstracta. Je raakt me aan als een abstracta. Dat deze tekst mijn tekst niet is. Je bent werkelijk en ik wankel. Zomer. in mijn kleine kamer. Zomer. in ons witte bed. Rustig als een kind wanneer je werkelijk, wanneer je woedend. De hemel is hard. Ik vul de hele kamer. Ik hou van je gezegd — alsof dit episch theater is. Alsof dit is wat waar is. Waar. In mijn kleine kamer. In ons roze bed. Zomer. Zomaar.

Comments

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s