Marieke Ornelis – Goudleer

Goudleer

Ze vreet haar aureool op
Spoelt goudvissen door het riool
Van het goudleer losgescheurd
Dit is nog nooit gebeurd
Ongezien
De portretten kijken op

Verering aan de vrachtwagens
Gilt ze
Bulldozer mij desnoods de bodem in
Al kom ik er aan de andere kant van de wereld weer uit
Spuit me vol psalmen
Spasmen van bloedlyriek
De gloed van gezangen de geur van kaarsvet

Verering aan de vissen
Ze smijt parels voor de zwijnen
Wringt kalkoenhalzen om
Nagelt een rendierhoofd vast aan de muur
Klauwt naar vleesgeworden woorden
Uit verre oorden blijf
Groeit slagtanden over haar hele lijf

Verering aan de vernietiging
Keilt bloemvazen door de kamer
Hoopt er uw
Of uw
Of uw
Hoofd mee te raken en hard ook
Uw schedel te kraken
Blakend van besef berouw misschien
Dit is ongezien

Verering aan de verscheuring
De verbrokkeling
De zee is niets dan brokkensoep
De goudvissen in het riool
Ze sluit vuisten om korrelige herinneringen
Dingen die zandlopersgewijs tussen vingerkieren door ontsnappen

Ze kotst haar aureool uit
Sluit zich weer op achter de bloemen op het goudleer
Niet aanraken, breekbaar
De meeste dingen zijn het redden voorbij ook zij
Is ongezien
Ongebeurd

Advertenties

Comments

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s