Vincent Grieten – M’n plan eet niet meer

Ik ga op reis en ik neem je

waardigheid niet langer af

en toe-

toerist

 

dan vind ‘k twee steentjes en wrijf ik tot ze perfect op elkaar passen – samen en er één ontsnapt uit m’n hand, het strand terug in de zandbak.  Vuilbak. Tussen peuken van 40 jaar oude vaders en voetsporen van kinderen. Mama!

 

want nu weet ik hoe het is

om buien, storm en zee

om buien, buitenom

buitenlander te zijn

 

tot de ene arm vrij en de ander ruw tegen een betonnen muur schuurt, wanneer de ‘i’ van identiteit gelijk staat aan industrie en ie-der-een geel en zwart. Vlaamse Leeuw

Blank

Leeg

 

Plastic plas water zoet en zout-

“wat doet het ‘r nog toe?”

Kijk zon zee en netvliezen bevriezen

 

Bekeer baby’s bebloed en verbranden

Maandverbanden

Bezint eer ge goedgezind begint

 

er zijn niet genoeg dinosaurussen op de wereld geweest voor een handgeschakeld mechanisch beest op het 2024ste nieuwjaarsfeest, maar treintickets zijn te duur

“gooi ‘m nog maar eens vol!”

Advertenties

Comments

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s