Bert De Kerpel – Vossen

Vossen In de winter zijn de grote mensen bang en ze dromen overdag. Rond halfzeven verlaten ze hun vossenburchten, traag trekken ze hun claxonnade op gang. In de verte klinkt een misthoorn maar zonder zien ze ook wel de golven komen. En als ze willen: zwarte spoken in de struiken. Terwijl ’s middags de eersten ontwaken trekt de rest beneveld verder. ’s Anderendaags zie ik hun sporen in de sneeuw. Lees verder Bert De Kerpel – Vossen

Yannick Mastbooms – D’ANVERS

D’ANVERS   Een avond in de club. Zintuigen staan scherp, net geslepen aan het bekende aanzetstaal Mijn ogen rollen Kippenvel bedekt de huid   Geluk Verdriet Vreugde En noch genot   De glazen die klinken Met flessen die een helse knal geven MISOFONIE IN DE OREN   Vrienden worden familie en familie worden vijanden Swingen op klassiekers in de donkere kroegen tot de vroege uren De laatste klets wijn langs de kaaien met een bries in de nek   Overdag een chaos ’s Nachts een hel van geluk.   Bloed gaat verloren daar waar het bier teveel is   Zoals … Lees verder Yannick Mastbooms – D’ANVERS

Marieke Ornelis – Muze

Muze Als ik een muze had zou jij het zijn Zou ik schrijven over Hoe jij je gedachten om geweien vouwt Hoe koperdraad je lijf dooradert Hoe je soms de werkelijkheid nadert Maar nooit raakt Horizontale asymptoot Horizontaal over elkaar Ik ben nooit goed geweest in wiskunde We bevinden ons ergens tussen nul en oneindig Zou ik schrijven over Hoe fietszadelschedels in kudde door jouw kamers zweven Hoe je handen zich even Snel nestelen in natte klei Als in natte vrouwen die lijken op Persephone van Bernini Marmervlees Koudwatervrees Hoe jij vrouwen doet opstijgen als rooksignalen verspreid in een stad … Lees verder Marieke Ornelis – Muze

Marieke Ornelis – Goudleer

Goudleer Ze vreet haar aureool op Spoelt goudvissen door het riool Van het goudleer losgescheurd Dit is nog nooit gebeurd Ongezien De portretten kijken op Verering aan de vrachtwagens Gilt ze Bulldozer mij desnoods de bodem in Al kom ik er aan de andere kant van de wereld weer uit Spuit me vol psalmen Spasmen van bloedlyriek De gloed van gezangen de geur van kaarsvet Verering aan de vissen Ze smijt parels voor de zwijnen Wringt kalkoenhalzen om Nagelt een rendierhoofd vast aan de muur Klauwt naar vleesgeworden woorden Uit verre oorden blijf Groeit slagtanden over haar hele lijf Verering … Lees verder Marieke Ornelis – Goudleer

Bart van den Broeck – Laat ons zeveren

Laat ons zeveren   Op die naïeve jeugd, die door de straten voor het klimaat marcheert Op die koppige vakbonden, die met hun onnodige stakingen het land lamleggen Op onze eerste minister, die toch naar Marrakesh getrokken is Op de ondemocratische praktijken die zich in Ninove afspeelden Op de vele immigranten, die niets bijdragen en tegelijkertijd onze jobs afnemen Op die vele critici, met hun antikapitalistische propaganda Op de mainstream media, die nefaste leugens op massaschaal produceert En wanneer ons speeksel opgedroogd is En wanneer onze gal versteend is Misschien zouden we dan zelf onze gedachten kunnen heroveren Ach, dat … Lees verder Bart van den Broeck – Laat ons zeveren

Jan-Willem Schneider – Herfstlied/Winterwals

Herfstlied   Wild walste wind van west, En rolde zee tot golven rond. Spetters Regen dreunde het dek. Mee floot het raam.   Het water baste onder en spoog schuimzout hoog. Donder rommelde, trilde en het schip danste geschokt weg!   Zo zong Zing zijn zang snel hijgend: ‘Herfst’     Winterwals   Witte vlokken vallen in hun dwarreldans naar de grond. Wit drukken krakende voetstappen, steeds harder, dan zachter tot stilte volgt. Lees verder Jan-Willem Schneider – Herfstlied/Winterwals

Bart van den Broeck – Kerst 2017

“Geen witte Kerst dit jaar”, merk ik op wanneer ik vluchtig een blik op het stilleven van de straat werp. “zal aan de klimaatsverandering liggen”, volg ik op met een cynische grinnik. Nog voor de timide scène al haar geheimen kon prijsgeven, werd onze tête-à-tête abrupt verstoord. Een bulderende stem torent vanuit de benedenverdieping: “komen eten!”, met een geruisloze zucht verplaats ik me naar haar geluidsbron. De rommelige keuken, haast zo volgestouwd als het afsprakenbestand van de lokale tandarts dezer dagen, draagt een parfum van ovenhapjes. Als ik me een weg door de keuken baan richting de living, zie ik … Lees verder Bart van den Broeck – Kerst 2017

Einladung – Invitation – Uitnodiging

Belgier die lesen, willkommen – Lezend België, welgekomen – Les Belges qui lisent, soyez les bienvenus

Wees allemaal welgekomen op onze openingsavond van de site van het nieuwe platform voor hedendaagse Belgische literatuur: ‘Het Driede Verdiep’/’Le Trizième Étage’/’Der Dreite Stock’.

Qui sommes-nous?

Pour l’instant, nous sommes tous des étudiants à la KULeuven et  l’université d’Anvers (mais on est toujours à la recherche d’autres pour nous rejoindre, comme nous voulons donner une représentation équilibrée du talent dans notre pays). On cherche des voix néerlandophones, francophones et germanophones. Lees verder “Einladung – Invitation – Uitnodiging”

Vincent Grieten – Bedacht

Proloog

Voor het eerst werd ik opgevangen, stootte ik me niet kei-hard tegen een muur aan. Ik ontmoette één persoon. En ze vergeeft me. Ze is niet bang, want ze begrijpt me. Volhouden deed ze, omdat ze herkende – zichzelf.

Bedacht

Telkens bellen mensen bij me aan. Hét geluid, als een bescheiden stukje uit m’n persoonlijke horrorsoundtrack: “BBRT BBRT!” Alvast voor een derde keer traumatisch opgeschrokken en opgestaan – kleren aan –  maar ik doe niet open. M’n lichten zijn uit en ik slaap. Of tenminste, ik doe alsof ik slaap; opnieuw. Voor eens en altijd vast in dit moment hoor ik alle mensen, beginnen aan hun leven. Beginnen aan hun dag. Of slenterend terugkeren. Toch, vandaag was anders. Lees verder “Vincent Grieten – Bedacht”

Melancholie: een studie over Verdriet

Het is vandaag tien maart, een grijze en druilerige zaterdagavond. Mijn beste vriend loopt al een tijdje zwijgend naast mij. Slenterend passeren we de charmante gebouwen en nostalgische straatjes in het historisch centrum van Antwerpen. De pretentieuze kunstgalerijtjes, gezellige cafés, een antieke klokkenmakerij… Het is duidelijk zo’n dag die de zegswijze ‘maartse buien, aprilse grillen’ eer aan doet. Op zo’n dag als vandaag kijken mensen op straat elkaar niet aan, geen ‘goeiedag’… Nee, ze bestuderen vlijtig de grond, de mogelijk net iets te diepe plassen. De natte schoenen van zijn voorganger, of die van zichzelf.
“Voilà, hier is het.”
Lees verder “Melancholie: een studie over Verdriet”