Bart van den Broeck – Laat ons zeveren

Laat ons zeveren   Op die naïeve jeugd, die door de straten voor het klimaat marcheert Op die koppige vakbonden, die met hun onnodige stakingen het land lamleggen Op onze eerste minister, die toch naar Marrakesh getrokken is Op de ondemocratische praktijken die zich in Ninove afspeelden Op de vele immigranten, die niets bijdragen en tegelijkertijd onze jobs afnemen Op die vele critici, met hun antikapitalistische propaganda Op de mainstream media, die nefaste leugens op massaschaal produceert En wanneer ons speeksel opgedroogd is En wanneer onze gal versteend is Misschien zouden we dan zelf onze gedachten kunnen heroveren Ach, dat … Lees verder Bart van den Broeck – Laat ons zeveren

Jan-Willem Schneider – Herfstlied/Winterwals

Herfstlied   Wild walste wind van west, En rolde zee tot golven rond. Spetters Regen dreunde het dek. Mee floot het raam.   Het water baste onder en spoog schuimzout hoog. Donder rommelde, trilde en het schip danste geschokt weg!   Zo zong Zing zijn zang snel hijgend: ‘Herfst’     Winterwals   Witte vlokken vallen in hun dwarreldans naar de grond. Wit drukken krakende voetstappen, steeds harder, dan zachter tot stilte volgt. Lees verder Jan-Willem Schneider – Herfstlied/Winterwals

Bart van den Broeck – Kerst 2017

“Geen witte Kerst dit jaar”, merk ik op wanneer ik vluchtig een blik op het stilleven van de straat werp. “zal aan de klimaatsverandering liggen”, volg ik op met een cynische grinnik. Nog voor de timide scène al haar geheimen kon prijsgeven, werd onze tête-à-tête abrupt verstoord. Een bulderende stem torent vanuit de benedenverdieping: “komen eten!”, met een geruisloze zucht verplaats ik me naar haar geluidsbron. De rommelige keuken, haast zo volgestouwd als het afsprakenbestand van de lokale tandarts dezer dagen, draagt een parfum van ovenhapjes. Als ik me een weg door de keuken baan richting de living, zie ik … Lees verder Bart van den Broeck – Kerst 2017

Wolfram Vandenbergen – Argh

Argh dit blad alweer dit leeg papier Weeral deze eenzame beweging Zonder het ritme van mijn hand Zou jij zo blijven, leeg   En wat wilt ge nu dat ik zeg? Witte man in de donkere stad Die niet uw naam schijnt maar uw wandaad Uw graf ligt ondergronds waar het vergeten water vloeit   Waar ik ga zwemmen als ik niemand wil zien Duister is haar stroom waar de zwarte pek blijft kleven aan m’n gedachten wanneer ik haar duikend omarm Een tuig in m’n hart dit water verbergt de lijken in mijn woorden   Vergeten gezichten die ik … Lees verder Wolfram Vandenbergen – Argh

Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Zwijgt; ga naar huis   Niet met ongezond verstand beschonken vinden wij op irrationele nachtelijke queeste mannen en vrouwen gelijk want liberaal is de samenleving waarin alles gelijk herinnert aan het met witte pantoffels te betreden spiraal   l’hôpital!   wanneer naar waanzin smachtende spraakwatervallen bedijkt worden en tegenwoordige tijd als een verleden overloopt   Barman, doe me nog maar een pintje… Lees verder Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Aurélie Cremers – ode aan een wintermorgen

wanneer de eerste zonnestralen zachtjes binnen schijnen door het raam dat nog openstond van de nacht ervoor wanneer alleen de dekens mij van jou houden en al onze kleren de houten vloer versieren   wanneer mijn vingers zachtjes je wang strelen en mijn neus de restanten van je parfum ruikt wanneer mijn lippen die van jou vinden in een spel van verstoppen en je twee woordjes fluistert in een ochtends gezucht   wanneer onze kleine kusjes langzaam verhitten en versmelten in iets eeuwig en we branden met zo’n intens verlangen en onze hemel hellig wordt   dan ademen we alleen … Lees verder Aurélie Cremers – ode aan een wintermorgen

Dries Put – Die Attacke der Roten Teufel

Die Attacke der Roten Teufel Frei nach „The Charge of the Light Brigade“ von Alfred, Lord Tennyson, und der deutschsprachigen Nachdichtung „Balaklawa“ von Theodor Fontane I Ein Zwölftelmeil, ein Zwölftelmeil, Über die grüne Landschaft, Alle ins Tal der Abfuhr Stürzte die rote Mannschaft. „Vorwärts, ihr Rote Teufel! Wir haben’s fast geschafft!“ Hinein ins Tal der Abfuhr Stürzte die rote Mannschaft. II „Vorwärts, ihr Teufelschar!“ Die Gegner, blau und klar; Doch alle glaubten an sie, An ihre Teufelskraft. Nicht an ihnen, zu befragen, Nicht an ihnen, zu beklagen, Nur an ihnen, sie zu schlagen. Hinein ins Tränental Entglitt die rote Mannschaft. … Lees verder Dries Put – Die Attacke der Roten Teufel