Jan-Willem Schneider – Herfstlied/Winterwals

Herfstlied   Wild walste wind van west, En rolde zee tot golven rond. Spetters Regen dreunde het dek. Mee floot het raam.   Het water baste onder en spoog schuimzout hoog. Donder rommelde, trilde en het schip danste geschokt weg!   Zo zong Zing zijn zang snel hijgend: ‘Herfst’     Winterwals   Witte vlokken vallen in hun dwarreldans naar de grond. Wit drukken krakende voetstappen, steeds harder, dan zachter tot stilte volgt. Lees verder Jan-Willem Schneider – Herfstlied/Winterwals

Wolfram Vandenbergen – Argh

Argh dit blad alweer dit leeg papier Weeral deze eenzame beweging Zonder het ritme van mijn hand Zou jij zo blijven, leeg   En wat wilt ge nu dat ik zeg? Witte man in de donkere stad Die niet uw naam schijnt maar uw wandaad Uw graf ligt ondergronds waar het vergeten water vloeit   Waar ik ga zwemmen als ik niemand wil zien Duister is haar stroom waar de zwarte pek blijft kleven aan m’n gedachten wanneer ik haar duikend omarm Een tuig in m’n hart dit water verbergt de lijken in mijn woorden   Vergeten gezichten die ik … Lees verder Wolfram Vandenbergen – Argh

Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Zwijgt; ga naar huis   Niet met ongezond verstand beschonken vinden wij op irrationele nachtelijke queeste mannen en vrouwen gelijk want liberaal is de samenleving waarin alles gelijk herinnert aan het met witte pantoffels te betreden spiraal   l’hôpital!   wanneer naar waanzin smachtende spraakwatervallen bedijkt worden en tegenwoordige tijd als een verleden overloopt   Barman, doe me nog maar een pintje… Lees verder Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Aurélie Cremers – ode aan een wintermorgen

wanneer de eerste zonnestralen zachtjes binnen schijnen door het raam dat nog openstond van de nacht ervoor wanneer alleen de dekens mij van jou houden en al onze kleren de houten vloer versieren   wanneer mijn vingers zachtjes je wang strelen en mijn neus de restanten van je parfum ruikt wanneer mijn lippen die van jou vinden in een spel van verstoppen en je twee woordjes fluistert in een ochtends gezucht   wanneer onze kleine kusjes langzaam verhitten en versmelten in iets eeuwig en we branden met zo’n intens verlangen en onze hemel hellig wordt   dan ademen we alleen … Lees verder Aurélie Cremers – ode aan een wintermorgen

Dries Put – Die Attacke der Roten Teufel

Die Attacke der Roten Teufel Frei nach „The Charge of the Light Brigade“ von Alfred, Lord Tennyson, und der deutschsprachigen Nachdichtung „Balaklawa“ von Theodor Fontane I Ein Zwölftelmeil, ein Zwölftelmeil, Über die grüne Landschaft, Alle ins Tal der Abfuhr Stürzte die rote Mannschaft. „Vorwärts, ihr Rote Teufel! Wir haben’s fast geschafft!“ Hinein ins Tal der Abfuhr Stürzte die rote Mannschaft. II „Vorwärts, ihr Teufelschar!“ Die Gegner, blau und klar; Doch alle glaubten an sie, An ihre Teufelskraft. Nicht an ihnen, zu befragen, Nicht an ihnen, zu beklagen, Nur an ihnen, sie zu schlagen. Hinein ins Tränental Entglitt die rote Mannschaft. … Lees verder Dries Put – Die Attacke der Roten Teufel

Benoit Vermaele – Over vrije wil

Beschouw een persoon, bewust verondersteld van zowel eigen waarnemingen en gedachten, als van zijn daden. Emoties worden geklasseerd onder waarnemingen en niet onder gedachten, zodat observatie van de buitenwereld en die van de innerlijke op eenzelfde niveau staan. Door een onvermijdelijke tussenstop tussen waarneming en daad in de gedachtenfabriek Lees verder “Benoit Vermaele – Over vrije wil”

Benoit Vermaele – Waarom wil ik scheef zijn?

Waarom wil ik scheef zijn?

Zou het kunnen dat al mijn redenen en excuses een simpele waarheid proberen te bedekken? “Je joue aux échecs parce que c’est la seule chose qui peut me rendre de la paix quand je suis en train de me tracasser obsesivement”, “Ik moet roken om te kalmeren”, “Drinking helps me to overcome social anxiety”,

“Quand je reste sobre il est inévitable d’être perturbé par la laideur et la stupidité du monde”,

Lees verder “Benoit Vermaele – Waarom wil ik scheef zijn?”