Benoit Vermaele – Over vrije wil

Beschouw een persoon, bewust verondersteld van zowel eigen waarnemingen en gedachten, als van zijn daden. Emoties worden geklasseerd onder waarnemingen en niet onder gedachten, zodat observatie van de buitenwereld en die van de innerlijke op eenzelfde niveau staan. Door een onvermijdelijke tussenstop tussen waarneming en daad in de gedachtenfabriek Lees verder “Benoit Vermaele – Over vrije wil”

Benoit Vermaele – Waarom wil ik scheef zijn?

Waarom wil ik scheef zijn?

Zou het kunnen dat al mijn redenen en excuses een simpele waarheid proberen te bedekken? “Je joue aux échecs parce que c’est la seule chose qui peut me rendre de la paix quand je suis en train de me tracasser obsesivement”, “Ik moet roken om te kalmeren”, “Drinking helps me to overcome social anxiety”,

“Quand je reste sobre il est inévitable d’être perturbé par la laideur et la stupidité du monde”,

Lees verder “Benoit Vermaele – Waarom wil ik scheef zijn?”

Vincent Grieten – Zwaartekracht doet me sneller vallen

Ik heb domweg geleerd dat ’t koude vertrouwde altijd beter is dan je huis in brand. En ik verkondig het gretig. Mensen luisteren dan echt, want ze graven terug en zien zichzelf balanceren. Op alle momenten waar ze bijna hun evenwicht verloren en de dieperik intuimelden naar iets nieuws. Schrijf het op een papiertje. In je geheugen prent je ’t niet. Lees verder “Vincent Grieten – Zwaartekracht doet me sneller vallen”

Wolram Vandenbergen – ‘Het ware verhaal van het Brussels Hoofdstedelijke Gewest, deel 2’

7 (Woensdagavond)

Het was woensdagavond, de regen waaide door de straten, en een vreemde gehuld in een 1050 regenjas, stak en snakt ‘s nachts sigaretten op.

Het donker had zich als een doek over het stads theater gegooid en nu was de tijd gekomen voor de nachtwakers, bijouxkrakers en jazzkaters

Maar ook ik was op pad met de beesten, reptielen en insecten van de ergste soort, want ook ik had het lied van de verste, de vreemdste, de vaagste M gehoord Lees verder “Wolram Vandenbergen – ‘Het ware verhaal van het Brussels Hoofdstedelijke Gewest, deel 2’”

Wolfram Vandenbergen – Gedichten 4, 5 en ‘Het ware verhaal van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Deel 1’

4 (Palais)

Laat ons beginnen met een goed verhaal

Onder dit koud straatlicht, koele klinkers verlaten m’n warm bloed

Een bekende zondvloed en terug en terug gaan we

Naar de parels van kraakpanden

Onder de sporen van het centrum Lees verder “Wolfram Vandenbergen – Gedichten 4, 5 en ‘Het ware verhaal van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Deel 1’”

Wolfram Vandenbergen – Gedichten 1, 2, 3 en 9

1 (Het vertellen)

Een zwaar gesprek in deze stille nachten

We schermen met zinnen, terwijl we, de stemmen beminnen en door de lakens heen

De scheuren dichten

 

Klink, klank met kaken kraken we de daken voorbij

Krijsend onder onze hardleerse schoenen

Onze zwarte harten vol donkere paden, adderslagen die ons bang maken

Voor morgen en de zorgen die volgen Lees verder “Wolfram Vandenbergen – Gedichten 1, 2, 3 en 9”