Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Zwijgt; ga naar huis   Niet met ongezond verstand beschonken vinden wij op irrationele nachtelijke queeste mannen en vrouwen gelijk want liberaal is de samenleving waarin alles gelijk herinnert aan het met witte pantoffels te betreden spiraal   l’hôpital!   wanneer naar waanzin smachtende spraakwatervallen bedijkt worden en tegenwoordige tijd als een verleden overloopt   Barman, doe me nog maar een pintje… Lees verder Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Aurélie Cremers – Het was bij de vuurtoren

het was bij de vuurtoren dat hun blikken elkaar voor het eerst ontmoetten zij tekende en hij wandelde en het was bij de vuurtoren dat hun blikken elkaar voor een tweede keer ontmoetten ze zeiden geen woord want hun blik was genoeg het was bij de vuurtoren dat hun blikken elkaar vonden en vasthielden voor een derde en een vierde en vanaf dan elke nacht opnieuw hoe het toen verder ging? wie zal het je zeggen, iemand zei dat ze zo ver zwommen dat ze de maan konden raken een ander, dat ze elke nacht verhalen sprookjes, mythes, legendes vertelden … Lees verder Aurélie Cremers – Het was bij de vuurtoren

Benjamin De Roover – Zomer

Zomer. In mijn kleine kamer. Zomer — in ons witte bed. Ik ben dronken en je wankelt door mijn armen. We gooien het dakraam open. Het lawaai van een straat die onklaar is, waait de kamer binnen. Je kijkt de hemel in. Je telt de chemtrails. Een hemel komt de kamer vullen. Het is onwerkelijk warm. Hoe interpreteer je een streling die doet vloeien? Je huid, zacht alsof hij opgezet is. Mijn verlangen: te gekend, te vaak vertaald om niet vergiftigd te klinken. Toch de kamer helemaal met jou willen vullen, gulzig, ongenadig als een maan. De hemel is voelbaar. … Lees verder Benjamin De Roover – Zomer