Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Zwijgt; ga naar huis   Niet met ongezond verstand beschonken vinden wij op irrationele nachtelijke queeste mannen en vrouwen gelijk want liberaal is de samenleving waarin alles gelijk herinnert aan het met witte pantoffels te betreden spiraal   l’hôpital!   wanneer naar waanzin smachtende spraakwatervallen bedijkt worden en tegenwoordige tijd als een verleden overloopt   Barman, doe me nog maar een pintje… Lees verder Vincent Grieten – Zwijgt; ga naar huis

Vincent Grieten – Zwaartekracht doet me sneller vallen

Ik heb domweg geleerd dat ’t koude vertrouwde altijd beter is dan je huis in brand. En ik verkondig het gretig. Mensen luisteren dan echt, want ze graven terug en zien zichzelf balanceren. Op alle momenten waar ze bijna hun evenwicht verloren en de dieperik intuimelden naar iets nieuws. Schrijf het op een papiertje. In je geheugen prent je ’t niet. Lees verder “Vincent Grieten – Zwaartekracht doet me sneller vallen”

Vincent Grieten – Onbedacht

Onbedacht

Deze kamer, vier muren en twee deuren. De eerste leidt naar een volgende kamer met vier muren en slechts één deur. De tweede leidt me naar buiten. Niet rechtstreeks naar de wereld, maar wel naar een tunnel, een tussenschot, een bufferzone. Maar daar kom ik niet, meer. Neen, ik verkies de eerste deur… In die ruimte is het altijd nacht, zwart. Even zwart als de constante dosis cafeïne in mijn bloed, kleurloos. Hier ledig ik mijn hoofd, hier zweef ik samen met het licht van mijn rechtstreekse connectie met de realiteit. Mijn laptop. Mijn weekend. Lees verder “Vincent Grieten – Onbedacht”

Vincent Grieten – Bedacht

Proloog

Voor het eerst werd ik opgevangen, stootte ik me niet kei-hard tegen een muur aan. Ik ontmoette één persoon. En ze vergeeft me. Ze is niet bang, want ze begrijpt me. Volhouden deed ze, omdat ze herkende – zichzelf.

Bedacht

Telkens bellen mensen bij me aan. Hét geluid, als een bescheiden stukje uit m’n persoonlijke horrorsoundtrack: “BBRT BBRT!” Alvast voor een derde keer traumatisch opgeschrokken en opgestaan – kleren aan –  maar ik doe niet open. M’n lichten zijn uit en ik slaap. Of tenminste, ik doe alsof ik slaap; opnieuw. Voor eens en altijd vast in dit moment hoor ik alle mensen, beginnen aan hun leven. Beginnen aan hun dag. Of slenterend terugkeren. Toch, vandaag was anders. Lees verder “Vincent Grieten – Bedacht”

Vincent Grieten – Nuchterheid Boven Ervaring

Nuchterheid boven Ervaring De Maatschappij: Gemakskunde aan het Idioten-instituut Te wandel en gehoorzamend Gehoorzamend te wandel Juich het toe! Bemoedig het, want hij weet niet anders dan gehoorzamend wandelen Stevig staat die flinke burgerman wel degelijk, gevestigd en levenslang Hij ziet niet meer, dan wij willen Hij zegt niet meer, dan wij zeiden Doet niet meer, dan wij vragen En dat vooral niet te veel Zij zeiden: Ga te wandel met de rest Met miljoenen De één, platgetreden Zo, met zijn opvoeding compleet idioot Lees verder Vincent Grieten – Nuchterheid Boven Ervaring